غبار تجمل گرایی بر چهره ازدواج

در میان روایت های تاریخی از قرآن 1400 سال پیش فرموده است که «الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ؛ شیطان شما را از تهی دستی و فقر می ترساند»، اما خداوند وعده داده که «یُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ؛ خدا آنان را از فضل خود بی نیاز می کند.» در نهایت هم باید باور کنیم همان طور که قرآن وعده داده است، اگر ازدواج کنیم و ساده بگیریم، خداوند از فضل خود ما را بی نیاز خواهد کرد و فضل خدا بی نهایت است.

بازگشت به حکمت های فراموش شده ازدواج

در ادامه فاطمه سلیمانی، عروس جوان متولد 1387 نیز درباره تجربه ازدواج ساده خود گفت: در جامعه امروزی، بسیاری از خانواده ها در برگزاری مراسم عروسی و تهیه جهیزیه، نگاه تجمل گرایانه ای دارند و مسائلی را که می توان به سادگی حل کرد، به دغدغه های بزرگ تبدیل کرده اند. به نظر من، ریشه این مشکل در ناآگاهی نسبت به حکمت ها و اهداف واقعی سنت های ازدواج نهفته است.

وی ادامه داد: یکی از حکمت های اصلی جشن عروسی، اعلان عمومی پیوند دو جوان است تا در آینده نیز نسبت فرزند آن ها روشن باشد؛ اما متأسفانه امروز این هدف اصلی به حاشیه رفته و تجملات جای آن را گرفته است، در حالی که اسلام هرگز شادی حلال را به خرج های اضافی مشروط ندانسته و عروسی پرهزینه را هم تضمینی برای خوشبختی نمی داند.

این تازه عروس در خصوص جهیزیه نیز اضافه کرد: برخی خانواده ها به جای تمرکز بر نیازهای واقعی، به چشم وهم چشمی و اصطلاحاً «برج سازی» می پردازند. شروع زندگی به هزینه نیاز دارد؛ اما بسیاری از این هزینه ها ساخته ذهن و فضای جامعه اند. اگر ساده زیستی را در پیش بگیریم، می توانیم با حداقل امکانات، زندگی آرام و موفقی داشته باشیم.

وی با اشاره به موانع موجود در مسیر ازدواج گفت: موانع همیشه وجود دارد؛ اما مهم این است که ما چه چیزهایی را مانع می دانیم و چطور با آن ها برخورد می کنیم. کسی که به دنبال عروسی پرزرق وبرق باشد، قطعاً با مشکلات مالی مواجه می شود؛ اما با ساده گرفتن، بسیاری از این موانع رفع خواهد شد. گاهی ما خودمان مانع تراشی می کنیم.

سلیمانی به بخشی از معیارهای نادرست در انتخاب همسر اشاره کرد و افزود: برخی دختران انتظار دارند طرف مقابل خانه، ماشین، شغل خاص یا مدرک تحصیلی مشخصی داشته باشد، در حالی که هیچ کدام از این ها ضامن آرامش و خوشبختی نیست. باید میان آسایش و آرامش فرق گذاشت. امکانات ممکن است آسایش بیاورد؛ اما لزوماً آرامش به دنبال ندارد.

وی مهم ترین ملاک ازدواج را هم کفو بودن دانست و تصریح کرد: هم کفوبودن یعنی هماهنگی در عقاید و اخلاق؛ عقیده یعنی نگاه فرد به زندگی و اخلاق یعنی روحیات و منش. اگر انتخاب ما براساس هم کفوی باشد، بهتر می توانیم اولویت ها را بشناسیم و انتخابی آگاهانه داشته باشیم.

این تازه عروس گفت: اگر انسان هدف روشنی در زندگی مشترک داشته باشد، در برابر فشارها و سختی ها ایستادگی می کند. طبیعتاً فشارهایی از سوی اطرافیان، جامعه یا حتی محیط هایی مثل مدرسه وجود دارد؛ اما کسی که هدف داشته باشد، انگیزه ای عمیق برای ادامه مسیر خواهد یافت. در نهایت همه چیز به اولویت های انسان بازمی گردد. اگر اولویت صرفاً امکانات و تجملات باشد، تحت تأثیر حرف دیگران قرار می گیریم؛ اما اگر هدف آرامش، رشد و تکامل در زندگی مشترک باشد، مسائل سطحی نمی تواند مسیر ما را منحرف کند.

در پایان باید به این نکته اشاره کرد که پیروی از سبک ساده و باصفای ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س)، اگرچه ضرورتی فرهنگی و دینی است، اما بدون حمایت و همراهی نهادهای اجتماعی، فرهنگی و رسانه ای، به دشواری قابل تحقق خواهد بود. در سال های اخیر، تعدادی از نهادها و تشکل ها با اجرای طرح هایی تلاش کرده اند تا این الگو را به جوانان و خانواده ها یادآوری و مسیر ازدواج آسان و ساده را هموار کنند.

نقش رسانه ها به ویژه رسانه های دینی و قرآنی در این میان بسیار برجسته است. تولید برنامه های تلویزیونی، پادکست ها و محتواهای آموزشی که زندگی ساده و مؤثر را ترویج کند، می تواند به تغییر نگرش جامعه کمک کند. انعکاس داستان زوج های موفقی که با حداقل امکانات زندگی مشترک خود را آغاز کرده اند، الگویی روشن برای دیگران خواهد بود؛ همچنین خانواده ها و بزرگان فامیل نقش تعیین کننده ای در پذیرش این الگو دارند. بازگوکردن اهمیت نیت پاک و اعتماد به خداوند در آغاز زندگی مشترک، می تواند به بخشی از سنت ها و فرهنگ های خانوادگی تبدیل شود.

در نهایت، بازگشت به الگوی ساده زیستی در ازدواج نیازمند حرکتی جمعی است؛ حرکتی که هم نهادهای مذهبی، هم مسئولان فرهنگی و هم رسانه ها و خانواده ها باید در آن هم گام باشند تا ارزش های حقیقی ازدواج و زندگی مشترک دوباره به جامعه بازگردد.

زهراسادات محمدی

انتهای پیام